Gezinin ilk sokunu, saat 7:00’daki feribotu yakalamak icin daha gunes dogmadan 5:30’da kalkmak gerektigini ogrendigimde yasadim! ‘Aman allahim!’di, gunde en az 10 saat uyuyan ben, sadece 4 saat uykuyla, ‘nasil yani?’ydi. Daha tam esas derin ve en tatli uykuma dalacagim sirada calan saat, benim gazabimdan ‘bir rus mali gibi kaba ve saglam’ olusuyla kurtuldu.
\nCogu zaman duran ve bozulan bu saat, nedense en nefret bi zamanda bozulmamisti #%!@#$!. Neyse fazla ayrintiya girmeyelim, tuvalet banyo vs derken biz evden ciktik.<\/p>\n
Bu arada ben bi aksam onceden toparlanip, daha kolay olsun diye Atakoy’den Ortakoy’e gidip Fulya’da kalmistim. Kardesim Kagan ise Atakoy’de kalmayi tercih etti. Ertesi sabah saat 6:00 gibi Mecidiyekoy’de Emrelerde bulustuk ve Emre’yi biz, Emrelerde kalan Cem Eryasar’i da Kagan alarak, mukemmel
\nbir organizasyon ornegi sergiledik !. Daha bitmedi, oradan cikista Kagan ile ben ayri yollardan yenikapi’ya gittik. Sabah mahmurlugu herhalde, ben mecidiyekoy’den yenikapi’ya barbaros bulvari uzerinden gittim, nedense ?
\nDemek ki normalin yarisi kadar uyumak beyinde birtakim gecici hasarlara yol aciyormus!?<\/p>\n
Tabii bu arada uzayan yolu telafi edebilmek icin yolda biraz bastirinca, arkada oturan Emre’nin yegenine aldigi oyuncaklar (lan arabaya zaten zor sigiyoruz) Fulya’nin kafasinda ve kucaginda nihayetlendiler.<\/p>\n
Sonunda salimen Yalova feribotuna binebildik.
\nFeribot’u cok tavsiye ediyorum, cunku yolun otoban ve bilecik gibi en kirici parkurlarini atlama imkani veriyor, ayrica da uyuyabiliyorsunuz ki bu da cok onemli bi konu. Gerci bizimkiler beni pek uyutmadilar ya neyse.<\/p>\n
Yalova’dan bastik Bursa uzerinden Bozuyuk’e. Orada bir yandan iskenderlerimizi mideye indirirken, ote yandan tepedeki bayragin uygun yonden salinip salinmadigini tartistik. Tabii ki yakin hedef uzak hedefi golgeledi ve Fethiye diye yola cikan bizler, Inonu’de muhtemel bir ucusun cazibesine kapilip isiga yanan pervaneler gibi solugu THK tesislerinde aldik. Fulya cok sansliydi: Ruzgar’in yonu uygun degildi (Kagan’a gore uygundu ama bu hep olur) ve ustune ustluk planor yarismalari nedeniyle izin problemi oldu. Son dakikada gelen bi habere gore istersek arada
\nucabilecegimizi soylediler ama biz Kagan’a durumu caktirmadan oradan ayrildik. Fulya mutluydu.<\/p>\n
Yolun Fethiye’ye kadar olan kismi siradandi: git,git,git,mola,git,git,git,Afyon Ikbal tesislerinde yemek ye, git,git,git,mola,git,git,git….Sonunda Oludeniz’e vardik. Hava daha henuz kararmamisti ama biz gunesten
\nkararmistik. Cok hizli bir sekilde ikiser ikiser bolgeye dagilip kalacak yer icin bir piyasa arastirmasi yaptik. Ekipler birbirleriyle telsizlerle bilgi alisverisinde bulunuyor, farkli pansiyonlari birbirlerine kirdirmaya
\ncalisiyordu. Telsizler, iki araba giderken yolda haberlesmek icin, pansiyon ararken,
\nfilan gibi cok onemli islere yariyordu. Bence ucan herkesin bi telsizi
\nolmali, bi tane edinmeye bakin.
\nNeyse sonunda donup dolasip bizim cigerci dukkanina kapagi attik (Salih
\nPansiyon’muydu ne?) Sicaktan bunalan ekibin bi kismi kendini hemen denize
\natti, diger bi kisim ise dusu kapti. Deniz o kadar sicakmis ki denizden
\ngelenler ayrica dus ta almak zorunda kaldilar :-)<\/p>\n
Aksam klasik olarak kumsal pide’ye gidilip (tahmin edin) ‘kasarli’ pide yenildi ve yol yorgunluguyla les gibi uyun…amadi, cunku at gibi sivrisinekler vardi. Hemen sinkov, tablet gibi teknoloji urunleri devreye sokuldu, ama biz yine de daha cok sokulduk. Bunun uzerine babadan kalma yontemlere donuldu ve sivrisinek safariye cikildi, ortaligi kan goturdu. Biz tam odada zor bela uykuya dalmistik ki, gruptan gece eglencesini uzatan arkadaslar paldir kuldur iceri daldilar ve #$%@!@#$. Daha sonra disarda cadirda kalan bu tipler de sivrisinekten cok fena olmuslar, bi uzulduk bi uzulduk sormayin :-)<\/p>\n
Ertesi gun icin aldigimiz bilgiler, havalarin cok stabil oldugu, termik olmadigi, dolayisiyla sabah erken ilk ucusa cikmanin bi anlami olmadigi yolundaydi ki, bu beni pek bi sevindirmisti, yeteri kadar uyuyabilecektim! Fekat, bir oyunbozan kisi, bizimkilere sabah ilk cikista ruzgarin genellikle kuzeyden geldigini, bi ihtimal termik olabilecegini, ama ikinci cikistan itibaren bu sansin hic olmadigini soylemis. Bizimkiler de tabii ki gaza gelerekten sabah saat 8’de dikildiler. Ben ise sabah cikmayiz heralde dedigim icin kimse beni durtmedi. Iyi ki Fulya beni durtup “sen gitmiyor
\nmusun?’ dedi de uyanabildim. Eeee, ne yapsaydim, millet gidip ucarken salyalarim aka aka arkalarindan mi baksaydim yani, mecburen(!) biz de kalkip hazirlandik, arkalarindan firladik, aksi gibi kahvalti da yapamadik.<\/p>\n
Atladik arabaya, koyulduk yola. Ilk durak ormancilar. Emre, Albatros antetli bi kagida geziye katilanlarin isimlerini yazmis, onu ormancilara gosterdik, nuh dediler peygamber demediler. Illa ki Fethiye’de orman bolge muduruyle konusmamiz gerekiyormus. Birol’un tavsiyesi uzerine, ben yanlarina gittim ve su diyalog gecti:<\/p>\n
Ben: “Tik tik tik, eyi gunler; bizi bu seferlik ikiser ikiser tandem sayabilir misiniz acaba ?”
\nOrmanci: “Siz tandemci misiniz ?”
\nBen: “Hayir single’iz da diyorum ki….”
\nOrmanci: “Siz bizi kandirmaya mi calisiyognuz da tandem diyognuz ? Ha ? Ben kul yutmam….”
\nBen: “(Salak) ne kandirmasi sacmaliyorsunuz , yahu kandirmaya calissak single oldugumuzu soyler miyiz, tandemci deriz geceriz ” diye sesimi yukseltince, hemen:
\nOrmanci: “Ya, evet ama biz de emir kuluyuz, vs,vs…” diye sizlanmaya basladi.<\/p>\n
Neyse bu seferlik ikiser milyonu bayildik, ve yukari ciktik. Ruzgar guneyden hafif idi, kalkis icin 1900’e gittik. Asagimizda bulutlar vardi. Tandemciler inanilmaz bir hizla hazirlanip hemen kalkip gittiler, biz daha cantalarimizi yeni aciyorduk. Ilk olarak Emre havalandi ve gitti. Ikinci olarak kalkmayi dusunen ben, elime kolonlari alip parasutu acayim derken, ani bir ruzgar darbesiyle parasut havalandi ve ben yapilacak en mantikli seyi yaparak hemen bir kolonu biraktim (frenler veya arka kolonlar filan elimde degildi). Boyle yapmayip kolonlari tutmaya calisan birinin havalanip sonra duserek olmus olmasi benim icin yeterince caydiriciydi. Fekat ben bi kolonu birakinca parasut arkaya sarkarak, oradaki agacin dallarina takilmaz mi! @#%@#% Sonraki 15 dk. agactan parasut kurtarma operasyonu ile gecti. Bu arada bana yardim eden CemEgri’ye cok, firsattan istifade basip giden Kagan’a da ozel(!) tesekkurlerimi iletmek isterim. Neyse ben ve en son Cem olmak uzere havalandik.<\/p>\n
Havada cok az termik vardi, hic tirmalamadik, niyetim direk deniz uzerine gidip hayatimin ilk SIV’erini yapmakti. (Inininiiin). Neyse geldik deniz uzerineeee. Ilk olarak ne yapmali acaba? Hmmm. En iyisi ufaktan baslamali.
\nDaha once cok defa tek ip kulak kapatmistim ama iki ip kulak denememistim. Hadi bakalim bismillah, (harssh, parasutun ortasi disinda bisey kalmadi), varyoya bakiyorum, -3,-4 iyi cokuyo lan. Birakiyorum ve sflflslak, kendiliginden aciliyor, guzeeel. Acaba A’lardan 3’er ip ceksem n’ooolur ? (Hepi topu 4’er tane ip var zaten) Soooole 3’er tane ipi kavrayip inceden asiliyorum, asiliyorum, asiliy…. hasssk…..komple geliyo lan on taraf!
\n(Ne bekliyodum ki?)
\nNeyse bu sevdadan vazgecip siradaki SIV’ye geliyoruz: Asimetrik. Annecigim!.
\nDaha once hayatimda yasadigim ilk ve tek asimetrikte yeri opmus olan ben haliyle biraz tirsiyordum dogal olarak. Once sag mi, yoksa sol mu ? Lan ne farkeder ki? Hadi once sag olsun, canimiz sag olsun:-) Bi dakka nasildi simdi, sag kolonu soyle sikica kavrayip, kontra icin sol freni hazir tutaraaak, hnnh, (ulan amma da sertmis bu kolonlar), harsss, sag taraf isteksizce ice dogru kivrildi, sol taraf habire ileri atilmak istemekte, sag kolon acilmak icin elimi acitmakta, vario bagirmakta, kanopi sallanmakta, yeter lan diyip sag kolonu birakmamla birlikte plop diye acilmasi bir oldu. He he, o kadar da kotu diyilmis yav :-)<\/p>\n
Bu arada uctugum kanopinin DHV-1 Atlas M oldugunu belki bilmek istersiniz,
\noyle her kanopiyle “don’t try this at home”. Simdi sira sol tarafta. Bu
\nsefer daha bi cesaretli cekelim kolonu assaa, bakalim nooluyo. (Tercumesi:
\n‘bakalim maceraci ruhla salaklik arasindaki cizgiyi asabilecek miyim?’).
\nOzetle gecen seferkinden biraz daha hallice sallandiktan sonra normal
\nucusumuza geri donduk.<\/p>\n
Henuz daha, “kontra vermeden ve iki tam donus suresince kolonu birakmadan” yapilan asimetrik SIV’ye kotum yemediginden onu daha sonraya birakmaya karar vererek bi sonraki adima gectim: B-line stall. Her iki B kolonu ele alinir, ve soyle gayretlice asilinir, akabinde kanopinin hava hizi sifirlanir, ve varyo bagirmaya baslar: -4, -5. Hmm hic fena degil, degil de bu durumdan nasi cikicaz bakalim? Kanopi one cok atlamasin diye biraz yavas birakalim B’leri….derken birden B’ler oyle bi asildi ki ben hazirliksiz yakalanip onlari biraz hizli birakmis oldum! Kanopi one atladi, frenleeeer, evvet, yine normal’e donduk. Yihhuu, cok zevkli, hadi bi daha: Hinnnngh B’ler
\nasagi, vario=-6m\/s, bu sefer B’leri ben hizli birakiyorum, ve cikista one atlamayi frenlemiyorum (Jocky demis ki: “asiri olmadikca one atlamayi engellemeyin, kanopi daha iyi kendini bulur”). Gercekten de kanopi one cok
\natlamiyor, ama guzel hizlaniyor, hurraaay!<\/p>\n
Bu da tamam. Sirada ne var: Spiral. Daha onceki bi spiral denememde,spiral
\natiyorum zannederek yaptigim birkac siki 360’tan sonra alet birden caaart diye onume dalinca, odum bokuma karisip hemen frenleri birakmistim, meger ki alet spirale oyle girermis! Bu sefer tirsmak yok, sonuna kadar gitcez!
\nHadi bakalim, kolay gelsin. Daha once bu aletle bayaa bi wingover yapmisligim vardi, onun icin bikac wingover yapip, oradan spiral’e girmeyi uygun gordum: Bi saaag, bi sooool, bi saaaag, bi sooool, ve
\nsaaaagggnnnnggghhhhasssssikkkkkttttttirrrrrrr !! Anaaaa, hani bu zevkli bi seydi lan! Zevk icin yapilacak sey mi lan bu? Iki tur sonunda gozlerim kararmaya baslarken frenleri yavasca birakiyorum ama alet nedense cikmak
\nicin hic acele etmiyor !? Neyse sonunda gorkemli(!) bi cikis yapip yine normal ucusa donuyoruz, daha dogrusu alet normale donuyor ama, sabah yapamadigim kahvaltinin yuzunden aclik sebebiyle zaten dusmeye yuz tutan
\ntansiyonum ve diger metabolik belirtilerim kendilerine gelmek icin zaman istiyorlar. Hay hay, istediginiz kadar zaman sizlerin olsun, no problem, take-it-easy.<\/p>\n
Bu arada bi parantez acip yukaridaki spiral olayini yorumlamak istiyorum: Yere indikten sonra vario’nun kayitlarina baktigimda spiral’deki maximum cokusun -13m\/s, yaziyla “eksi onuc m\/s” oldugunu gordum! Aman allahim’di, ben meger ne yapmis idim! Bircok kanopi icin spiralde -8, -10 m\/s’nin asilmamasi tavsiye edilir. Bunun sebebi de -12 m\/s gibi hizlarda kanopinin asiri hizlanmasi, pilota 4 – 5 G binmesi, ki bu benim gozumun niye
\nkarardigini acikliyor, daha kotusu kanopinin spiralde ‘stable’ hale gelebilmesi, ki bu da icteki freni tamamen birakmama ragmen kanopinin spiralden gecikmeli olarak cikmasini acikliyor. Bir dusunsenize, spiralde
\nblack-out oluyorsunuz ve kanopi kendiliginden spiralden cikmiyor! Aneyy! Desenize az daha maceraci ruhla salaklik arasindaki cizg…..(eeeh bu laf ta baydi artik yav). Benim kanopinin boyle vahsi bir spirale girmesinin
\nsebepleri: 1- Kanopinin ust agirlik limitinde olmam (bu normal) 2-Spiralde yeterince dis fren cekmemek (bu acemilikten) 3- Siki bir wingover’dan kontrolsuz bir sekilde spiral’e girmek (bu da hiyarliktan)<\/p>\n
Neyse, boylece -13m\/s gibi bir olayi da yasamis olduktan sonra inise gectim. Henuz hala sagken, butun benligim yere saglam basmak istiyordu! Guzel bi inisten sonra, burnumdan, cenemden, kulagimdan ve kicimdan ter damlayarak kanopiyi katladim, ve kizgin kumlardan serin sulara atlar gibi kendimi golgeye attim.
\nArkadaslar, spiraldeki ruzgar sesini kaskimdaki mikrofondan dinlemisler!<\/p>\n
Ardindan Cem Egri’yi seyre daldik: Herifin bi cok numarasini goremedim,ama bi negatif spin yapti ki tam seyirlik. Bi kere gercekten de spinde girende cikan da belli olmuyormus: Herife spinde ne girdi bilemiyoruz ama ondan
\ncikan sesi taa yerden duyduk! Soyle “hiiiaaannggghhh” gibi biseydi, coknet duyamadik.<\/p>\n
Daha sonra, yemek ve dus gibi temel ihtiyaclarimizi karsiladiktan sonra, bir grup fethiye’ye ormacilarla konusmaya gitti, ve Albatros adina adam basi 1 MTL’ye indirildi. Hemen harekete gecilip gunun ikinci (saat 3:00) cikisina yetisildi. Ormancilar’a hakettikleri gibi davranildi ve sabah odemis oldugumuz ikiser milyon’un birer milyonu ikinci cikisa saydirildi, para verilmedi.<\/p>\n
Bu sefer 1700’e gidildi. Yine tandemciler bir anda havalanip gidiverdiler. Biz bize kaldik. Inanmayacaksiniz ama bu sefer Fulya da vardi. Ben Fulya ile ayni anda kalkip beraber kol ucmak istiyordum. Hazirlanip Cem ile
\nKagan’dan Fulya’ya yardimci olmalarini rica ettim. Onlar da Fulya’nin kanopisini acip,
\nkontrollerini yaptiktan sonra havalanmasini beklemeden ucup gittiler.<\/p>\n
Sonrasini tahmin edersiniz: Fulya havalanmaya calisti ama ilkinde basaramadi, ikincisinde basaramadi, ucuncusunde de olmayinca hem morali bozuldu, hem de yoruldu, cunku her seferinde tek basina harness’e bagli
\nolarak kanopiyi tasiyip acmasi gerekiyordu. Eee ne var diyeceksiniz ama, eger yeterince acemiyseniz, zaten biraz tirsiyorsaniz, ve kimse sizeyardim etmiyorsa, bu yeterince kotu bir durumdur. Ben de mecburen kol ucma
\nsevdasindan vazgecip, harness’ten cikip Fulya’ya yardim ettim. Sorunsuzbir kalkis yapti.<\/p>\n
Arkasindan hemen kosup harness’i giydim… kontroller….(acele etmekten nefret ediyorum)…. neyse, ben de sorunsuz bi kalkistan sonra, kalkisin saginda biraz termik arayip bulamadiktan sonra, speed’e asilip fulya’ya
\nyetistim. Hizasina geldigimde ondan daha yuksektim. Hmmm. Sanirsam, guzel bir B-line stall’un tam sirasiydi. B’lere asildim veeee, cok eglenceli, asansor gibi asagi iniyorsunuz, yakininizda baska biri oldugu zaman bunu
\ngorebilmek cok eglenceli.<\/p>\n
Ardindan Fulya ile birbirimizin etrafinda filan donduk, beraber uctuk, konustuk, cok keyifliydi. Neyse, ben cok irtifa yemeden once birkac SIV daha denemek istiyordum. Once stall noktasini buldum. Alet o kadar da kolay
\nstall olmuyormus megerse, iyi bi sey tabii. Sonra da, daha mantikli bi spiral
\ndenedim. Bu sefer duz ucustan donusle spiral’e girdim ve distaki frenle
\nspiral’in gayet guzel kontrol edilebildigini gordum. Hmmm, evveeet, bu
\ngercekten keyifli olabilir galiba. Hadi bi de son olarak biraz da wingover
\nyapip inelim bakalim. Ama bu sefer madem irtifamiz da var, biraz abartalim
\nbakalim…………………. Valla hala ben ne oldugunu tam anlayabilmis
\ndegilim. Galiba wingover’da cok hizli iken periyodunu kacirip ust olu
\nnoktada kanopiyi cok yavaslattim, ki kanopi bi an durup one oyle bi daldi
\nki, ilk defa kanopiyi 90 derece onumde gordum. Vaaav.<\/p>\n
Bu kadar yeterdi. Gercekten Cem’in dedigi gibi Oludeniz’de biraz daha
\nkalsaydik birimiz denizde patlayacakti herhalde. Son 300 mt’ye gelinceye
\nkadar hicbir parasut acik durmuyordu havada! Artik digerleri kendileri
\nyazar ne haltlar yediklerini :-)<\/p>\n
Hizli bir sekilde karar verip hemen o aksam Oludenizden ayrilmaya karar
\nverdik. Verdik te, nereye gidecegimize karar vermek daha zor oldu. Ya
\nAntalya tarafina inecek, Saklikent-Bakirtepe ve Koprucay-Kuzukulagi
\nyaylasi gibi yeni ve zorlu yerlere yelken acacaktik, ya da Gokova, Oren, Bodrum
\ntarafina gidip, daha bilinen ve evcil yerlerde ucacaktik.<\/p>\n
Benim muhalefetime ragmen ikinci secenek daha cok ragbet gordu ve o aksam
\nGokova – Akyaka koyune gittik. Aksam orman dinlenme kampinda cadir atip
\nyattik.
\nVeee ertesi gun, yeni bir gun, yeni bir yer ve ilk ucus! Kahvaltiyi
\nhallettikten hemen sonra vakit kaybetmeden yola koyulduk. Ana yola cikip
\nMugla yonune dogru yokus yukari cikmaya basladik. Virajli ve yokus yolun
\nduzlestigi bir yerde, sag tarafta, “Orman seyligi, Parasut kalkis pisti”
\ngibisinden bi tabela gorup kisa bi dumur yasadiktan sonra, hemen o bozuk
\nyoldan cikmaya basladik. Tam arabalarimiz isyan edecekken orman gozetleme
\nkulesinin yanina vardik. Vardigimizda vakit oglene yaklasiyordu ve ruzgar
\ndolu dolu esiyordu. Biz araziyi incelerken oradaki gorevli ve oglu, bize
\nbilmek istedigimiz herseyi soylediler! (Dumur 2) Gercekten de ancak oradan
\nucan birilerinin bilebilecegini dusundugumuz her turlu bilgi (hava ve
\nruzgar durumu, degisimleri ile kalkis \/ inis ile ilgili bilgiler) onlarda
\nmevcuttu. Biz kalkincaya kadar bize cok yardimlari dokundu. Bu insanlari
\nOludeniz’deki ormancilarla karsilastirmak bile haksizlik olur.<\/p>\n
Neyse, 2’ser milyon bayildik, ve hazirlandik. Kalkis pisti duzgun ama cok
\nbuyuk degil. Kalkistan hemen sonra sol tarafta ileri dogru uzanmis kayalik
\nbir bolge var ki insani biraz korkutuyor. Sag taraf da pek hos gozukmuyor.
\nKisacasi, problemsiz bir kalkis yapmak zorundasiniz, cunku kalkis
\nnoktasinin zaten kendi problemleri yetiyor. Kalkis anindaki 20 Km\/h civarindaki
\nruzgar, kalkistan hemen sonra, bahsettigim topolojik bozukluklar nedeniyle biraz
\nsallanti yapti. Tepeden acildiktan sonra sakin bir havayla karsilastim.
\nAsagiya baktigimda cok guzel termik jeneratorleri gordum ama henuz
\ncalismaya baslamamislardi. Akyaka koyunun uzerinde bir iki termik arama turu
\nattiktan sonra inis yerine dogru yola koyuldum. Bir iki dakika sonra ileriye dogru
\nyeterince hizli gidemedigimi farkettim. Biz havadayken ruzgar artmisti
\n(aslinda bunu bize ormancilar soylemisti). Yetismek icin speed’e filan
\nasildim ama gec kalmistim. Agaclarin seviyesine yaklastigimda turbulans
\nkendini gosterdi ve speed’e daha fazla basamadim. Sonuc olarak igrenc bi
\nnoktaya can havli bi inis yapmak zorunda kaldim. Sonradan ogrendim ki
\nyalniz
\ndegilim, daha once baskalari da daha da kotu yerlere inmisler. Benden once
\nkalkan Emre tamamen farkli bi yere, benden sonra kalkan Kagan ise benim
\nindigim yerin az ilerisine (yine esas inis yerini tutturamayarak) indi.<\/p>\n
Sonuc olarak Akyaka’nin ucusunu begenmedik, cunku, eger ruzgar artmadan
\nhavalanirsaniz, termikleri yakalayamiyorsunuz, yok eger termik saatini
\nbeklerseniz de ruzgar artiyor havalanamiyorsunuz gibi bi durum sozkonusu.
\nOranin esref saatini de bekleyip 2 MTL bayilmaya degmez deyip yine
\ndokulduk yollara.<\/p>\n
Bir sonraki hedef Oren. Bu sirin beldemizde ucus, oradaki Alnata hotel’in
\nkontrolu altinda. Bu insanlar oraya yatirim yapmislar (take-off
\nyaptirmislar) ve her turlu ucus hizmetini (konaklama, ulasim) veriyorlar.
\nBizi 4 kisi 6 MTL’ye yukari cikardilar. Fiyat bize makul geldi
\n(ormancilardan sonra!) Kalkisa vardigimizda aksamustu olmustu. Kalkis
\nnoktasi gayet genis ve duzgun, cok guzeldi. Hepimiz sorunsuz bir kalkistan
\nsonra gunun son termiklerini bulabilmek umuduyla yamaci tirmaladiktan
\nsonra otele dogru yoneldik. Yine sembolik bir ucus olmustu.<\/p>\n
Aksam burada da kalmayip Bordum’a dogru yola ciktik. Bir arkadasimizin
\nevinde misafir olduktan sonra, ertesi gun Izmir’e dogru yola ciktik. Onden
\ngiden araba, yolda Efes’e filan ugrayip ucus yeri bakmislar, ve daha sonra
\nIzmir Guzelbahce’de guzel bir gunbatimi ucusu yapmislar, kendileri anlatir
\nartik. Biz Fulya ile daha sonra Izmir’e varip onlarla bulustuk ve
\nEmre’lerin evinde misafir olduk.<\/p>\n
Ertesi gun Emre’yi uzgun ve suzgun bir sekilde ailesine rehin birakip,
\nBozdag’a dogru yola ciktik. Odemis tarafindan daga saldirip, ogleden sonra
\nBozdag’a vardik ve hemen jandarmanin yakininda bir yerden guney ucusu
\nyapmaya karar verdik. Ruzgar guneyden dolu dolu (15-20Km\/h) geliyordu.
\nUygun biryer bulduk, hazirlandik, ve once Cem kalkti. kalkisin hemen onunde
\nbiraz tirmaladi, 20-30 mt irtifa aldi, sola jandarmaya dogru gitti, bir tugla
\ngibi coktu, ve can havliyle ileri dogru dumduz kacti. Onumuzdeki vadinin
\nuzerinde ilerlerken zaman zaman cikti, ama cok tutunamadi ve asagidaki koyun
\nyakininda bir yere indi.<\/p>\n
Arkasindan ben ciktim. Kalkisin onunde biraz tirmaladim, ama huyunu suyunu
\nve turbulansini bilmedigim arazide sansimi cok zorlamamak icin, fazla
\nirtifa kaybetmeden vadiye dogru yoneldim. Cem yere indikten sonra bana telsizle
\nkoyun uzerinde termik oldugunu soyledi. Gercektende koyun uzerinde zayif
\nama guzel bir termik buldum ve bes dakika boyunca donerek yavas yavas
\nyukseldim. Fazla irtifa alamadan termigi kaybettim ve son bir umit diyerek vadinin
\nsolundaki yamaca yoneldim. Bu arada surekli olarak, yanina inebilmek icin
\nCem’in indigi yeri bulmaya calisiyordum. Yamacta cok guzel bir termik
\njeneratoru buldum ama cok alcalmistim. Siz hic gercek bir termik jeneratorunun uzerine inmeye calistiniz mi ?
\nValla cok zor oluyor, bir de bu yer bir yamactaysa…. Habire bu kahverengi
\ntarlamsi yerin uzerinde S’ler ciziyordum ama tam inecekken, hoooop, yine
\nbikac mt yukari, hadi bi tur daha, don gel, inis takimlari asagi,iniyoruz,
\nhooop, inemiyoruz, hadi bi tur daha …….. Neyse zor bela indikten
\nsonra, arkamdan gelen Kagan’a asist etmeye calistim. Garibin variosu yok, bana
\nyaklasinca ona telsizden ‘vario’luk yaptim: “iniyorsuuuun……simdi
\ncikmaya basladiiiin….don cabuk don… yok yok olmadi yine iniyorsun…..” gibi
\nberaberce tirmalayip ucus heyecanini onunla paylastiktan sonra, cocukcagizi inis yerine kisa dusurmeyi basardim!<\/p>\n
Hepimiz indigimiz sirada, gonullu ‘retrieve-driver’imiz Fulya, arabayla
\nasagiya inmeye baslamisti bile. Telsizden ona indigimiz koyun adini
\nsoyledik. Ilk olarak Cem’i aldi, daha sonra Kagan’i aldilar, ama ben nasil
\nbi yere indiysem artik, hemen onumdeki toprak yolun girisini bulup beni
\nalmalari bir saat filan surdu herhalde.<\/p>\n
Bu arada belirtmeliyim ki eger herkeste telsiz olmasaydi, bu toplama isi
\nkesinlikle tam bir kabusa donusecekti.<\/p>\n
Neyse, biz yine toparlanip kalkis yerine dogru yola koyulduk. Orada
\nbiraktigimiz diger arabanin yanina vardigimizda hemen tepemizde ve
\nyuksekte cok guzel kumuluslerin olusmakta oldugunu gorduk, fekat bir kere daha
\nkaderin cilvesi bize hain yuzunu gostermisti: ruzgar tamamen donmus ve
\nkuzeyden siddetli bir sekilde esiyordu.<\/p>\n
Ucamayacagimizi anlayinca, diger yasamsal ihtiyaclarimiz on plana cikmayi
\nbasardilar: Sabahtan beri bisey yememistik ve acliktan gozumuz karariyordu. Bozdag’da Golcuk denilen bir yere gittik ve krater golu cevresindeki bir lokantada guzel bir yemek yedik.<\/p>\n
Bozdag’dan hevesimizi alamadigimiz icin yakinlarda biryerlerde konaklamak
\nistedik. Etrafta aranirken, Bozdag kis sporlari merkezi diye bir tabela
\ndikkatimizi cekti. Henuz hava kararmamisken gidip bir bakalim dedik. Gayet
\nguzel bir yol, daga dogru tirmanmaya basladi. Bir sure sonra bayaa bir
\nirtifa almistik ve kendi kendimize, ‘Surdan uculur, burdan havalanilir’
\ngibisinden ucus yerleri kestirmeye calisiyorduk. Yol donup dolasip, dagin
\nkuzeyinde, zirvenin hemen altindaki kayak merkezine cikti. Ilk
\ngorduklerimiz, lokantasi icinde olan bir merkez bina, yaninda bungalov
\ntipi kulubeler, bir telesiyej ve etrafta calisan insanlardi. Arka planda
\npatates tarlalari doluydu. Biz daha arabalardan inmeden sevimli bir teknisyen
\nyanimiza gelip ‘Nasil yardimci olabilecegini’ sordu. Sasirmistik. Biz,
\nBozdag’a ucmak icin geldigimizi soyledik ve telesiyejin calisip
\ncalismadigini, calisiyorsa ne zaman calistigini sorduk. Aldigimiz cevap
\nmoral bozucuydu: “Sadece pazar gunleri, insanlar geldigi icin
\ncalistiriyoruz…..” (O gun pazartesiydi). Moralimiz dibe dogru dalisa
\ngecmisken, teknisyen arkadas lafini bitirdi: “Ama sizin icin bir iyilik
\nyapariz” !? Nasil yani, sirf bizim icin mi calistiracaklardi yani ? Biz
\nbir yandan acaba kac para isterler, hem yukarda hava\/ruzgar nasildir diye
\ndusunurken, bize “gelin yukardaki ruzgara bakalim” demez mi ? Biz “Ulan
\nkesin caktik bi yere olduk de cennete mi geldik aceba?” diye dusunurken,
\nadam kumanda tablosunu calistirip, lcd ekrandan ruzgar hizini okudu: 25-30
\nkm\/h. O sirada kimse pek ruzgarla filan ilgilenmiyordu zaten, herkes
\nkumanda tablosuna buyulenmis gibi bakip teknolojiyi takdir ediyordu.<\/p>\n
Neyse biz hem vakit gec oldugu, hem de ruzgar kuvvetli oldugu icin
\nucmaktan vazgecip, ertesi gun yukari cikarma sozunu de aldiktan sonra kalacak biyer
\narayisina girdik. Oranin isletme sorumlusu olan arkadas gelip bize,
\nistersek bungalovlarda kalabilecegimizi soyledi. Bungalovlar da zaten 4 kisilik
\noldugu icin, kabul ettik, ve o aksam orada kaldik. Bungalovlar kesinlikle
\ncok guzeldi, Tamamen ahsap, kaloriferli ve tuvalet\/dus gibi yerleri cok
\nyeni ve kaliteliydi. Yalniz sehpalari cok saglam degil, haberiniz olsun,
\nuzerine oturunca dagiliveriyorlar. Gayet konforlu bir aksam gecirdik, dusta sicak
\nsu bile vardi! Sonuc olarak verdigimiz 20 MTL’yi helal ettik.<\/p>\n
Ertesi gun, kahvaltidan sonra hemen ucus hazirliklarina basladik. Ruzgar
\nhizi uygundu. Hazirlanip telesiyeje bindik ve saat 11 gibi direk zirveye
\nciktik. Hayatimda ilk defa dimdirek zirveye cikan bir telesiyej gordum.
\n2160 mt’deki zirvenin tesislerden yuksekligi 600 mt. Ruzgar kuzeyden oldugu
\nicin tesislere dogru ucmamiz gerekti. Telesiyejin sol tarafindaki yamacta
\nhazirlandik. Once Kagan kalkti. Biraz onumuzde dolandiktan sonra
\ntelesiyejin uzerinden saga gecti ve oralarda irtifa aldi. Arkasindan ben ciktim ve
\nkagan’in tavsiyesine uymak gafletinde bulunarak irtifa kaybettim. Yamaca
\nve telesiyejin tellerine cok yakin olmamak icin direk tesislerin uzerine
\ngidip orada termik aramaya karar verdim. Bu sirada Cem’de havalanmisti.
\nGercekten de tahmin ettigim gibi tesislerin uzerinde zayifda olsa birseyler
\ngeliyordu. Bir 10 dakika boyunca tesislerin uzerinde -1 m\/s ile +0.5 m\/s arasinda
\ndolap beygiri gibi dondukten sonra, inis yaklasmasina basladim.<\/p>\n
Daha onceden gozume kestirdigim inis alani, tesislerin hemen onunde, iki
\ntelesiyej arasindaki acik alandi. Ve tabii ki burasi da yukaridan asagiya
\ndogru egimliydi. Once dagin yamacina dogru yaklasip, sonra duzlugun
\nbasinda tesislere dogru donup bir deneme yaptim. Olmadi, hala cok yuksek. Geri
\ndonup oradaki ufak sirtin yamacindan dinamik kaldiricida bir iki metre irtifa
\naldiktan sonra bir daha denedim, ilk anda yere yaklasiyor gibi oluyorsunuz
\nama yer sizden daha hizli alcaliyor! Bi an gercekten inemeyecegimi bile
\ndusundum. Artik duzlugun yukarisinda, sirta neredeyse surtunecek kadar bir
\nmesafede manevrami yapip, artik bir daha geri donemeyecegim bir pozisyonda
\nson yaklasmaya girdim, artik ya inecek, ya inecektim. Onumde bungalovlar,
\nsagimda ve solumda telesiyej tesisleri ve altimda bi turlu gelmeyen yer!
\nOnce klasik olarak alete tam gaz vererek yere yaklasmayi dusundum. Ama gel
\ngor ki alet oyle guzel bir palye yapti ki, inmek yerine tam gaz
\nbungalovlara gider oldum. Baktim olcak gibi degil, hemen kulak kapatma olayina girdim.
\nKulaklari icerde tutarken aleti dogru durust kumanda edemedigimden bu
\nyontem
\nde yurumedi. Artik neredeyse hangi bungalovun camindan ya da catisindan
\niceri girsem diye dusunmeye baslarken, son care olarak da en sevmedigim
\nsekilde inmek zorunda kaldim. Frenle aleti iyice yavaslatip, stall’a yakin
\nbir hizda cokmesini beklerken diger yandan bungalovlardan ve diger
\nengellerden gelebilecek turbulansa karsi tetikte bekledim. Neyse ki sansim
\nyaver gitti ve ben bungalovlara birkac metre kala guzel bir inis yaptim.<\/p>\n
Hemen toparlanip digerlerini inis konusunda uyardim. Benim arkamdan Cem
\nayni yere yaklasti, ama inemeyerek bungalovlara dogru devam etti! Biz “Eyvah
\ngirdi bungalovlara” derken Cem bungalovlarin sagindan arkalarina dolasti
\nve 2 puan alarak can havli bir inis gerceklestirdi.<\/p>\n
Sira Kagan’daydi ama, herifin inmeye hic niyeti yoktu. Once zirvenin
\ncanaginda irtifa alip, sonra sagdaki sirt boyunca uzerimizden gecerek
\nbiraz ic tarafa dogru gitti, ama aradigini bulamayarak, irtifa kaybetti ve inise
\ngecti. O da benim indigim yere sorunsuz bir inis yapti.<\/p>\n
Ikinci bir cikis icin toparlandik. Yukariya ciktigimizda ruzgar 20-25 Km\/h
\nesiyordu. Hepimiz daha basit ve tanidik yerlerde bu ruzgarlarda ucmustuk
\nama, hic bilmedigimiz koskoca bir dagin tam zirvesinde soyle bi durup
\ndusunmek gerekiyordu. Bu sefer ‘sagduyu’ rolunu Cem ustlendi ve ucmadan
\nasagi indik.<\/p>\n
O gun kuvvetlenen kuzey ruzgari bizi yerde komaya kararli oldugundan,
\ntoparlanip, Salihli tarafindan Manisa Spil dagina dogru yola ciktik. Aksam
\ngec bir saatte Spil daginin tepesindeki orman dinlenme tesislerinde 3
\nMTL’ye bir bungalovda kaldik. Bungalovlar cok kotuydu ama bu paraya bu kadar
\ndeyip yattik. Ertesi gun ciktigimiz orman gozetleme kulesinin orada 63 km\/h
\nruzgar olctukten sonra hic vakit kaybetmeden Bandirma uzerinden Feribotla
\nIstanbul Yenikapi’ya vardik. Hayatimda yaptigim en acisiz donus yolculuguydu,
\nFeribotu tavsiye ederim.<\/p>\n
Sonuc olarak ucuslar acisindan cok verimli olmasa da, yeni yerlerden ucmak
\nve gezip dolasmak acisindan cok verimli ve cok keyifli bir geziydi. Daha
\nbenim aklimda gidilecek, gezilecek ve uculacak cok yerler var. Boyle
\nplansiz programsiz maceralara merakli olanlari bekleriz efendim, huzurlarinizdan
\nsaygilarimla ayrilirken hepinize guzel ucuslar, sorunsuz inisler
\ndiliyorum, hoscakalin.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gezinin ilk sokunu, saat 7:00’daki feribotu yakalamak icin daha gunes dogmadan 5:30’da kalkmak gerektigini ogrendigimde yasadim! ‘Aman allahim!’di, gunde en az 10 saat uyuyan ben, sadece 4 saat uykuyla, ‘nasil yani?’ydi. Daha tam esas derin ve en tatli uykuma dalacagim sirada calan saat, benim gazabimdan ‘bir rus mali gibi kaba ve saglam’ olusuyla kurtuldu. Cogu … Continue reading “Ege gezisi”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-478","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/478","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=478"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":479,"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/478\/revisions\/479"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=478"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=478"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.akcalarbros.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}